สวัสดีครับ พี่น้องชาวราง ระหว่างวันที่ 25 – 28 พฤษภาคม 2559 ที่ผ่านมา ผมนำคณะกรรมการและเครือข่าย สมาคมวิศวกรรมระบบขนส่งทางรางไทย (วศรท) หรือ Thai Railway Engineering Association (TREA)  ไปลงนามข้อตกลงความเป็นหุ้นส่วนระหว่างประเทศ (International Partnership Agreement) กับ สมาคมรถไฟแห่งประเทศเกาหลี หรือ Korea Railway Association (Korass) ณ กรุงโซล สาธารณรัฐเกาหลี 

รูปภาพ3

หลังจากลงนามในข้อตกลงฯ กันแล้ว ก็ได้มีการจัดให้ สัมมนาธุรกิจรถไฟ (Railway Business Seminar) ซึ่งได้ผู้ประกอบการไทยที่มีศักยภาพ และพร้อมในการที่จะร่วมมือกับผู้ประกอบการอุตสาหกรรมระบบรางของประเทศเกาหลี เพื่อมาพัฒนาอุตสาหกรรมระบบขนส่งทางรางของประเทศเราต่อไป ไม่ว่าจะเป็น บริษัท ไทยพีค่อนและอุตสาหกรรม จำกัด, บริษัท เอเชียเอ็นจิเนียริ่ง แอนด์ เซอร์วิส (ไทยแลนด์) จำกัด, บริษัท ทรานส์ไทยเรลเวย์ จำกัด ขึ้นเวทีบรรยายถึงสิ่งที่ผู้ประกอบการไทยเราสามารถทำได้เอง และมีความพร้อมในการร่วมมือกันในระดับขั้นที่จะเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจกัน หลังจากนั้นก็เป็นการบรรยายจากผู้ประกอบการอุตสาหกรรมระบบรางของประเทศเกาหลี เช่น Posco E&C เป็นต้น

รูปภาพ6

วันต่อมา Korass ได้นำพาพวกเราไปดูงาน (Technical Visit) อีกหลายแห่ง ไม่ว่าจะเป็น การก่อสร้างทางรถไฟใหม่และสถานีรถไฟใหม่ที่ Sunnam, ศูนย์ควบคุมการเดินรถไฟความเร็วสูง รถไฟธรรมดา และรถไฟฟ้าในเมือง (CTC) ของ การรถไฟเกาหลี (Korail) ที่ Guro  ก่อนวันกลับ คณะเราไปดูโรงซ่อมบำรุงรถไฟความเร็วสูงที่ Goyang Depot ในวันนั้นเองเราได้นั่งรถไฟความเร็วสูง KTX จาก Seoul Station ไปที่เมือง Onsong เพื่อไปทางทดสอบ (Test Track) รถรางไฟฟ้าแบบไร้สาย (Wireless Tram) หลังจากได้รับฟังบรรยายและทดลองนั่งรถรางไฟฟ้าแบบไร้สายแล้ว เราก็ไปดูโรงงานผลิตประแจของ บริษัท Sampyo E&C จำกัด ที่อยู่ไม่ไกลจากที่นั้นด้วย

ก่อนที่ผมจะเล่าเรื่องรายละเอียดของของข้อตกลงฯ ให้ทราบ ผมขอพูดถึงอุตสาหกรรมระบบขนส่งทางรางของประเทศเกาหลีสักเล็กน้อย สาธารณรัฐเกาหลีเริ่มใช้งานขนส่งระบบทางรางเป็นครั้งแรกในเดือนกันยายน ค.ศ.1899 หรือ พ.ศ.2442 ตามหลังประเทศไทยราว 6 ปีเศษ โดยรถไฟสายแรกเป็นเส้นทางเชื่อมต่อระหว่างเมืองอินชอน (Incheon) และโซล (Seoul) ระยะทาง 33.2 กิโลเมตร ช่วงระหว่างสงครามเกาหลีที่เกิดขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1950-1953 ก็ได้ทำลายโครงสร้างพื้นฐานระบบรถไฟไปกว่าครึ่งหนึ่งของประเทศ และการบูรณะโครงสร้างพื้นฐานครั้งใหญ่ก็เกิดขึ้นภายหลังสงครามในช่วงทศวรรษที่ 60 อาจกล่าวได้ว่าช่วงเวลาของทศวรรษ 70-90 เป็นยุคสมัยของการขยายตัวของระบบขนส่งทางรางในประเทศเกาหลี รถไฟมีความเร็วสูงสุดเพิ่มขึ้นเป็น 140 กม./ชม. และระบบรถไฟในเมือง (Metro) ของกรุงโซลก็เปิดให้บริการในปี ค.ศ.1974  นับจากปี ค.ศ.1996 จนถึงปัจจุบันเพียงช่วงเวลา 20 ปี มีการพัฒนาเทคโนโลยีระบบรถไฟอย่างจริงจัง จนสามารถผลิตรถราง(Tram), รถรางเบาล้อยาง(AGT), รถไฟฟ้า(EMU) และรถไฟฟ้าความเร็วสูง(HSR) ได้เองในประเทศ ไม่เพียงแต่ตัวรถเท่านั้น ระบบสนับสนุนทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นระบบจ่ายไฟ ระบบอาณัติสัญญาณ และงานโยธาสำหรับทางรถไฟทั้งหมด ประเทศเกาหลีก็พัฒนาอุตสาหกรรมเพื่อมาสนับสนุนระบบขนส่งทางรางนี้ แล้วยังต่อยอดไปเป็นการพัฒนานอกอุตสาหกรรมรางด้วย

รูปภาพ4 รูปภาพ5

จากตัวอย่างการพัฒนาอุตสาหกรรมระบบขนส่งทางรางที่เป็นรูปธรรมอย่างนี้ ผมอยากสนับสนุนอย่างจริงจังให้ประเทศไทยของเราเริ่มที่จะพัฒนาอุตสาหกรรมระบบขนส่งทางรางด้วยตัวเอง ลดการพึ่งพาการนำเข้าจากต่างประเทศ เพราะไม่เพียงแต่จะสามารถลดเงินตราที่ต้องไหลออกนอกประเทศแล้ว อุตสาหกรรมที่เริ่มต้นจาก

บทความโดย คุณ ดิสพล ผดุงกุล 
นายกสมาคมวิศวกรรมระบบขนส่งทางรางไทย (วศรท)

รูปภาพ2

Share