ระบบขนส่งสาธารณะทางรางในประเทศมาเลเซียประกอบด้วย รถไฟขนส่งมวลชนหนัก (Heavy rail) รถไฟขนส่งมวลชนเบา (Light rail transit: LRT) รถไฟโมโนเรล และ รถกระเช้าไฟฟ้า รถไฟโดยทั่วไปจะใช้ในการขนส่งสินค้าหรือผู้โดยสารระหว่างเมือง ส่วน LRT จะใช้สำหรับการขนส่งภายในเมืองหรือระหว่างอาคารของสนามบิน และยังมีรถไฟความเร็วสูง (160 กม./ชม.) ให้บริการระหว่างสนามบินนานาชาติกับตัวเมืองที่กัวลาลัมเปอร์ สำหรับรถโมโนเรลนั้น จะมีใช้อยู่เพียงสายเดียวที่กัวลาลัมเปอร์ ส่วนรถกระเช้าไฟฟ้าจะมีใช้อยู่เฉพาะที่ปีนัง

 

แผนที่ทางรถไฟ ประเทศมาเลเซีย

http://www.malaxi.com/maps/railway_links.jpg

โครงข่ายรถไฟในมาเลเซียจะครอบคลุมพื้นที่ในคาบสมุทรมาเลเซียและยังมีทาง รถไฟในมาเลเซียตะวันออกที่รัฐซาบาห์ บนเกาะบอเนียว โครงข่ายทางรถไฟของมาเลเซียยังเชื่อมไปถึงประเทศสิงคโปร์และประเทศไทยด้วย

railway_links

คาบสมุทรมาเลเซียและรัฐซาบาฮ์บนเกาะบอเนียว

 

ทางรถไฟขนส่งมวลชนหนัก (Heavy rail)

ทางรถไฟบนคาบสมุทรมาเลเซียประกอบด้วย สองสายหลัก คือ ทางชายฝั่งภาคตะวันตกและชายฝั่งภาคตะวันออก นอกจากสองสายหลักนี้แล้ว ยังมีสายย่อยแยกออกไปตามที่ต่างๆด้วย ร่วมเครือข่ายทั้งหมดมีความยาว 1,699 กม. ใช้ทางแบบ กว้าง 1,000 เมตร (Metre Gauge) เชื่อมกับทางรถไฟของไทยที่ ปาดังเบซาร์  และ รันตูปันจัง ซึ่งตรงกับ สุไหงโกลค ในฝั่งประเทศไทย

รถไฟทางคู่แบบใช้ไฟฟ้ามีความยาว 332 กิโลเมตร ซึ่งรวมบางส่วนของทางสายตะวันตกระหว่าง เซเรมบัง และ อิโป สายแยกระหว่าง กัวลาลัมเปอร์-ท่าเรือพอร์ตกลัง และสายแยกระหว่าง กัวลาลัมเปอร์-เซนตูล สำหรับทางคู่รถไฟฟ้าสายแยกระหว่าง กัวลาคูรูบารู-เซเรมบัง และ พอร์ตกลัง-กัวลาลัมเปอร์ เป็นรถไฟฟ้าชานเมือง

500px-Malaysia_regions_map

ระบบรางรอบกัวลาลัมเปอร์

 

การก่อสร้างส่วนต่อขยายรางทางคู่ไฟฟ้าจาก เซนตูล-ถ้ำบาตู (Batu cave) มีความคืบหน้าไปมาก (ตามกำหนดจะเสร็จในปี 2552) และเมื่อสร้างเสร็จจะทำให้ทางรถไฟทางคู่แบบใช้ไฟฟ้ามีระยะทางเพิ่มขึ้นอีก 7.5 กิโลเมตร ส่วนโครงการสร้างทางคู่สายชายฝั่งภาคตะวันตกระหว่าง อิโป-ปาดังเบซาร์ (กำหนดเริ่มในเดือนมกราคม 2552) และคาดว่าจะเสร็จในปี 2556 และจะทำให้มีทางคู่เพิ่มขึ้นอีกเป็น 329 กิโลเมตร

บริษัทปิโตรเลียมแห่งชาติของมาเลเซียเป็นเจ้าของทางรถไฟสายที่ เชื่อมโยงระหว่างโรงกลั่นน้ำมัน ท่าเรือ และเมืองใกล้เคียง โดยส่วนใหญ่จะใช้ในการขนส่งผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม และเพิ่งเปิดให้ใช้บริการขนส่งสินค้าทั่วไปภายใต้การกำกับโดยบริษัทรถไฟแห่ง ชาติ (Keretapi Tanah Melayu Berhad:KTMB) และมีแผนจะสร้างทางรถไฟเชื่อมระหว่างทางสายประธานที่เมือง Mentakab กับ ตุมปัต ในกัวลา ตรังกานู

ทางรถไฟซาบาห์

ทางรถไฟที่รัฐซาบาห์มีความยาว 134 กิโลเมตร เชื่อม ตันหยง คินาบารู กับ Tenom ซึ่งอยู่ด้านในของรัฐซาบาห์ เป็นทางรถไฟสายเดียวบนเกาะเบอร์เนียวในปัจจุบันซึ่งอยู่ในความดูแลของรัฐบาล แห่งรัฐซาบาห์ นอกจากจะให้บริการผู้โดยสารตามปรกติแล้ว ยังให้บริการท่องเที่ยวทางรถไฟทางภาคเหนือของเกาะอีกด้วย ทางรถไฟบนเกาะซาบาห์นี้มีสภาพทรุดโทรมมานานเนื่องจากขาดการบำรุงรักษาที่ดี จนในปี 2549 รัฐบาลกลางมาเลเซียจึงได้ทำการบำรุงรักษาเพื่อให้มีสภาพกลับมาสมบูรณ์ สามารถใช้งานได้มีประสิทธิภาพ และยังมีข้อเสนอจะให้สร้างทางรถไฟจาก โกตา คินาบารู ถึง กูชิง ผ่านบรูไน ร่วมถึงการแสวงหาแหล่งเงินลงทุนจากบรูไนด้วย

รถไฟความเร็วสูง (160 กม./ชม.)

มาเลเซียมีรถไฟความเร็วสูงเป็นระยะทาง 57 กิโลเมตร เท่านั้น เป็นทางกว้าง 1,435 มม. วิ่งระหว่างะหว่างสนามบินนานาชาติและกรุงกัวลาลัมเปอร์ อย่างไรก็ตามทางรถไฟสายนี้อาจไม่สามารถเรียกว่าเป็นรถไฟความเร็วสูงเนื่อง จากมีความเร็วสูงสุดเพียง 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เส้นทางนี้สร้างโดยบริษัท Express Rail Link Sdn Bhd ซึ่งเป็นผู้ประกอบการเดินรถด้วย (Operator)โดยให้บริการ 2 ประเภท คือ KLIA Ekspres เป็นรถด่วนเชื่อมสนามบิน และ KLIA transit เป็นบริการรถไฟฟ้าชานเมือง รัฐบาลมีแนวคิดจะขยายเส้นทางการเดินรถไปถึง ยะโฮร์บาห์รู ทางใต้ รวมทั้งอาจขยายไปไกลถึง ปาดังเบซาร์ ในรัฐปลิศ โดยใช้รถไฟความเร็วสูงจริงๆที่วิ่งด้วยความเร็ว 300 กิโลเมตรต่อชั่วโมง อย่างไรก็ตามโครงการนี้ยังเป็นเพียงแค่แนวความคิดเท่านั้น

รถไฟขนส่งมวลชนเบา (Light rail)

ระบบขนส่งสาธารณะแบบ LRT ในมาเลเซียมี 3 ระบบ ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารใน กรุงกัวลาลัมเปอร์ 2 ระบบ และใช้ขนผู้โดยสารระหว่างภายในระหว่าง เทอร์มินอล ที่สนามบินนานาชาติกรุงกัวลาลัมเปอร์

ระบบขนส่ง 2 สายที่ใช้ขนส่งผู้โดยสารในกรุงกัวลาลัมเปอร์ ได้แก่ สาย Kelana Jaya และสาย อัมปัง (Ampang) โดยสาย Kelana Jaya ใช้ระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติไม่มีคนขับ (Driverless) มีระยะทางยาว 29 กิโลเมตร วิ่งระหว่างชานเมืองด้านตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงกัวลาลัมเปอร์ และ เปตาลิงจายา ไปยังด้านทิศตะวันตกของกรุงกัวลาลัมเปอร์ เส้นทางส่วนใหญ่เป็นทางยกระดับ มีส่วนที่อยู่ใต้ดิน ประมาณ 4 กม. และช่วงสั้นๆที่อยู่เสมอระดับ สาย Kelana Jaya เปิดการเดินรถโดยสมบูรณ์เมื่อปี 2542 ส่วนสาย อัมปัง ที่เปิดการเดินรถไฟก่อนหน้านั้น มีระยะทาง 27 กิโลเมตร ประกอบด้วยทางวิ่ง 2 สายทางคือ สายชานเมือง เซ็นตูล ด้านเหนือ สาย อัมปัง ด้านทิศตะวันออก ของกรุงกัวลาลัมเปอร์ รวมทั้งสาย ศรีเปตาลิงทางใต้ ขบวนรถจะแยกออกเดินไปยัง อัมปัง หรือ ศรีเปตาลิง ที่สถานี Chan Sow Lin ซึ่งอยู่ที่ระยะประมาณครึ่งทาง ทางรถไฟสายนี้จะอยู่บนพื้นเสมอระดับยกเว้นเมื่อเข้าใจกลางเมืองจะเป็นทางยก ระดับ ขบวนรถที่วิ่งในสาย อัมปัง ยังใช้พนักงานขับรถและเปิดการเดินรถมาตั้งแต่ปี 2541

LRT ที่สนามบินนานาชาติกรุงกัวลาลัมเปอร์มีชื่อว่า “Aerotrain” เป็นรถวิ่งรับส่งผู้โดยสารระหว่างอาคารผู้โดยสารกับอาคารอื่นในบริเวณสนาม บิน เป็นระบบขนส่งที่เรียกว่า “People-mover” โดยใช้ระบบรางบังคับ (Guiderails) มีระยะทาง 1,286 เมตร ปลาย รางบังคับทั้ง 2 ด้านเป็นทางที่ยกระดับ ส่วนช่วงตรงกลางจะวิ่งลอดใต้ทางวิ่งด้านข้างของสนามบิน (Taxiway) ขบวนรถเป็นแบบอัตโนมัติไม่มีคนขับ

รถโมโนเรล (Monorail)

รถไฟ โมโนเรล ในมาเลเซียเป็นระบบขนส่งสาธารณะที่มีใช้ในกรุงกัวลาลัมเปอร์เท่านั้น เส้นทางมีความยาว 8.6 กิโลเมตร จาก Titiwangsa ด้านเหนือของกรุงกัวลาลัมเปอร์ไปยัง สถานีรถไฟกลาง (KL Sentral) มีทั้งหมด 11 สถานี ทางวิ่งของรถไฟโมโนเรลประกอบด้วยทางวิ่ง 2 ทาง เป็นทางยกระดับ ที่สถานีปลายทาง ทางวิ่งจะรวบเข้าเป็นทางเดียวก่อนเข้าสถานี ขบวนรถโมโนเรลประกอบด้วยรถ 2 คัน ผลิตในประเทศมาเลเซีย บริษัท KL Monorail Sdn Bhd. เป็นผู้บริหารการเดินรถ

ได้มีข้อเสนอที่จะสร้างโมโนเรล ที่ปีนัง ยะโฮร์บาห์รูและมะละกา แต่ประชาชนในปีนัง และมะละกาเห็นว่าการสร้างเป็นทางลอยฟ้าอาจไม่เหมาะที่จะสร้างกลางใจเมืองที่ มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เมืองศูนย์กลางการบริหารของรัฐบาลที่ ปุตราจายา ก็อยากให้มีเส้นทางและสถานีรถโมโนเรล โดยได้สร้างทางวิ่งบางส่วนไว้แล้ว อย่างไรก็ตามโครงการนี้ต้องถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากปัญหาด้านงบประมาณและ รัฐบาลเห็นว่ายังมีโครงการอื่นที่เร่งด่วนกว่า แม้ว่าระบบขนส่งสาธารณะที่ดีจะดึงดูดให้ประชาชนเข้ามาตั้งถิ่นฐานในศูนย์ กลางเมืองใหม่ที่ยังมีผู้อยู่อาศัยเบาบางก็ตาม

ขณะนี้มะละกากำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง “Aerorail” ระยะทาง 1.8 กิโลเมตร ซึ่งสามารถดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ Malacca Monorail

รถกระเช้าราง (Funicular)

รถไฟฟ้ารางของ Penang Hill Railway ในปีนัง เป็นระบบรถกระเช้าไฟฟ้ารางเพียงแห่งเดียวในมาเลเซีย แม้ว่าผู้ใช้ส่วนมากจะเป็นนักท่องเที่ยว แต่ประชาชนที่อยู่อาศัยบนดอยก็ได้ใช้ประโยชน์ด้วย เส้นทางรถกระเช้านี้มี 2 ช่วง ระยะทางรวม 1.2 กิโลเมตร เป็นทางเดี่ยว กว้าง 1 เมตร ความลาดชันกว่า 50% มีรางหลีกตรงกลาง เป็นรถกระเช้าไฟฟ้าแห่งเดียวในเอเชียตะวันออกนอกเหนือจากรถราง “Peak Tram” ในฮ่องกง มีแนวคิดจะสร้างรถกระเช้าไฟฟ้ารางขึ้นดอยอีกหลายแห่งเพื่อส่งเสริมการท่อง เที่ยวในมาเลเซียแต่ติดขัดที่ปัญหาผลประกอบการทางการเงินและเกรงว่าจะเป็น การทำลายสิ่งแวดล้อมแม้การสร้างถนนดูจะมีผลกระทบในด้านนี้มากกว่าก็ตาม

resizedimage586600-mapmaray_3

รถกระเช้ารางที่ปีนัง

 

จัดทำขึ้นเนื่องในโอกาสที่โครงการฯ จัดส่งผู้แทนไปร่วมสังเกตุการณ์ประชุม”ผู้ว่าการรถไฟอาเซียน”ประจำปี 2554 ที่กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย วันที่ 19 – 21 ตุลาคม 2554

 

กุลเชษฐ์ กอพัฒนาชัยเจริญ  ผู้แปล

นคร จันทศร                       ผู้ตรวจทาน

Share