ระบบขนส่งสาธารณะ ระบบรางมี 3 กลุ่มใหญ่ๆ  ทำหน้าที่ในพื้นที่ต่างๆ กัน

รถไฟความเร็วสูง ทำหน้าที่ขนส่งผู้โดยสารจากต้นทางไปสู่ปลายทางที่ห่างไกลมากอย่างรวดเร็ว

รถไฟทางไกล ทำหน้าที่ขนส่งผู้โดยสารจากต้นทางไปสู่ปลายทางที่ห่างไกลพอประมาณและหน้าที่กระจายคนที่ลงจากรถไฟความเร็วสูงไปยังปลายที่ไม่บริการ

รถไฟในเมือง ทำหน้าที่กระจายคนที่ลงจากรถไฟทางไกล ทั้งรถไฟความเร็วสูงและรถไฟธรรมดาเพื่อส่งต่อไปยังสถานีซึ่งอยู่ใกล้ปลายทาง ของการเดินทางมากที่สุด ซึ่งผู้โดยสารสามารถเดินหรือใช้ระบบขนส่งสาธารณะที่แยกย่อยลงไปอีกระดับ หนึ่ง เพื่อไปยังจุดหมายปลายทางที่มีการใช้ที่ดินแบบไม่แน่นหนามาก (Low Density Land Use) อาจจะต้องมีระบบขนส่งสาธารณะอื่น ซึ่งทำหน้าที่เป็น “Feeder / Distributor” เพื่อส่งต่อคนจากระบบขนส่งมวลชนหลัก

thairailtech-article-dec2014-03

โมโนเรล เป็น Feeder/ Distributor ที่ขยายพื้นที่การให้บริการของระบบขนส่งมวลชนหลักเข้าไปในพื้นที่ดังกล่าว จะเห็นมากในประเทศที่พัฒนาเมือง โดยใช้ระบบขนส่งสาธารณะขนส่งเป็นแกนหลักในการขนส่ง เช่น ประเทศสิงคโปร์

 

นคร จันทศร

วศบ. (เครื่องกล) MSc. (Operational Research)

ที่ปรึกษาผู้อำนวยการ สวทช.

อดีตรองผู้ว่าการรถไฟ

มิถุนายน 2554

 

โครงการจัดสถาบันพัฒนาเทคโนโลยีระบบขนส่งทางรางแห่งชาติ ภายใต้สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่ง(สวทช.) จัดตั้งขึ้นเพื่อการศึกษาวิจัยและพัฒนาและเผยแพร่ความรู้ด้านระบบขนส่งทาง ราง เพื่อการพัฒนาระบบขนส่งทางรางของประเทศ ไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อแสวงหากำไร หากท่านพบว่ามีข้อมูลใดๆที่ละเมิดทรัพย์สินทางปัญญาปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ ของโครงการฯ โปรดแจ้งให้ทราบเพื่อดำเนินการแก้ไขปัญหาดังกล่าวให้เร็วที่สุด

Share